महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-046

From HinduismPedia
Jump to navigation Jump to search

Template:महाभारतम्/द्रोणपर्व

अभिमन्युना दुर्योधनसूनोर्लक्ष्मणस्य वधः।। 1 ।।

धृतराष्ट्र उवाच। 5-46-1x
यथा वदसि मे सूत एकस्य बहुभिः सह।
सङ्ग्रामं तुमुलं घोरं जयं चैव महात्मनः।।
5-46-1a
5-46-1b
अश्रद्धेयमिवाश्चर्यं सौभद्रस्याथ विक्रमम्।
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां धर्मो व्यपाश्रयः।।
5-46-2a
5-46-2b
दुर्योधने च विमुखे राजपुत्रशते हते।
सौभद्रे प्रतिपत्तिं कां प्रत्यपद्यन्त मामकाः।।
5-46-3a
5-46-3b
सञ्जय उवाच। 5-46-4x
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षणाः।
पालयनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विष़ज्जये।।
5-46-4a
5-46-4b
हतान्भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्सुहृत्सम्बन्धिबान्धवान्।
उत्सृज्योत्सृज्य सञ्जग्मुस्त्वरयन्तो हयद्विपान्।।
5-46-5a
5-46-5b
तान्प्रभग्नांस्तथा दृष्ट्वा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्बलः।
कृपो दुर्योधनः कर्णः कृतवर्माथ सौबलः।।
5-46-6a
5-46-6b
अभ्यधावन्सुसङ्क्रुद्धाः सौभद्रमपराजितम्।
ते तु पौत्रेण ते राजन्प्रायशो विमुखीकृताः।
`सौभद्रेण महाराज शक्रप्रतिमतेजसा'।।
5-46-7a
5-46-7b
5-46-7c
एकस्तु सुखसंवृद्धो बाल्याद्दर्पाच्च निर्भयः।
इष्वस्त्रविन्महातेजा लक्ष्मणोऽर्जुनिमभ्ययात्।।
5-46-8a
5-46-8b
तमन्वगेवास्य पिता पुत्रगृद्धी न्यवर्तत।
अनुदुर्योधनं चान्ये न्यवर्तन्त महारथाः।।
5-46-9a
5-46-9b
तं तेऽभिषिषिचुर्बाणैर्मेघा गिरिमिवाम्बुभिः।
स तु तान्प्रममाथैको विष्वग्वातो यथाम्बुदान्।।
5-46-10a
5-46-10b
पौत्रं तव च दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम्।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं शूरमुद्यतकार्मुकम्।।
5-46-11a
5-46-11b
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम्।
आससाद रणे कार्ष्णिर्मत्तो मत्तमिव द्विपम्।
`सिंहशाबो वने शश्वत्पुण्डरीकशिशुं यथा'।।
5-46-12a
5-46-12b
5-46-12c
लक्ष्मणेन तु सङ्गम्य सौभद्रः परवीरहा।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत्।।
5-46-13a
5-46-13b
सङ्क्रुद्धौ वै महाराज दण्डाहत इवोरगः।
पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत।।
5-46-14a
5-46-14b
सुदृष्टः क्रियतां लोको ह्यमुं लोकं गमिष्यसि।
पश्यतां बान्धवानां त्वां नयामि यमसादनम्।।
5-46-15a
5-46-15b
एवमुक्त्वा ततो भल्लं सौभद्रः परवीरहा।
उद्बबर्ह महाबाहुर्निर्मुक्तोरगसन्निभम्।।
5-46-16a
5-46-16b
स तस्य भुजनिर्मुक्तो लक्ष्मणस्य सुदर्शनम्।
सुनसं सुभ्रु केशान्तं शिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम्।।
5-46-17a
5-46-17b
`पौत्रस्तु तव दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम्।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं प्राहिणोद्यमसादनम्।।
5-46-18a
5-46-18b
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम्'।
लक्ष्मणां निहतं दृष्ट्वा हाहेत्युच्चुक्रुशुर्जनाः।।
5-46-19a
5-46-19b
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः प्रिये पुत्रे निपातिते।
हतैनमिति चुक्रोश क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः।।
5-46-20a
5-46-20b
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रोणपुत्रो बृहद्बलः।
कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन्।।
5-46-21a
5-46-21b
तांस्तु विद्धा शितैर्बाणैर्विमुखीकृत्य चार्जुनिः।
वेगेनाभ्यपतत्क्रुद्धः सैन्धवस्य महद्बलम्।।
5-46-22a
5-46-22b
आवव्रुस्तस्य पन्थानं गजानीकेन दंशिताः।
कलिङ्गाश्च निषादाश्च क्राथपुत्रश्च वीर्यवान्।
तत्प्रसक्तमिवात्यर्थं युद्धमासीद्विशाम्पते।।
5-46-23a
5-46-23b
5-46-23c
ततस्तत्कुञ्जरानीकं व्यधमद्धृष्टमार्जुनिः।
यथा वायुर्नित्यगतिर्जलदाञ्शतशोऽम्बरे।।
5-46-24a
5-46-24b
ततः क्रुद्धाः शरव्रातै राजानः समवारयन्।
अथेतरे सन्निवृत्ताः पुनर्द्रोणमुखा रथाः।
परमास्त्राणि धुन्वानाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः।।
5-46-25a
5-46-25b
5-46-25c
तान्निवार्यार्जुनिर्बाणैः क्राथपुत्रमयोधयत्।
शरौघेणाप्रमेयेण त्वरमाणो जिघौसया।।
5-46-26a
5-46-26b
सधनुर्बाणकेयूरौ बाहू समुकुटं शिरः।
सच्छत्रध्वजयन्तारं रथं चाश्वान्न्यपातयत्।।
5-46-27a
5-46-27b
कुलशीलश्रुतिबलैः कीर्त्या चास्त्रबलेन च।
युक्ते तस्मिन्हते वीराः प्रायशो विमुखाऽभवन्।।
5-46-28a
5-46-28b
।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि
त्रयोदशदिवसयुद्धे षट्‌चत्वारिंशोऽध्यायः।। 46 ।।

5-46-3 प्रतिपत्तिं प्रतिविधानम्।। 5-46-10 विष्वग्वातोऽशेषदिग्वातः।। 5-46-17 केशान्तं केशैर्मनोहरम्। अन्तः प्रान्तेऽन्तिके मध्ये स्वरूपे च मनोहरे इत्यभिधानात्।। 5-46-23 धृष्टं प्रगल्भम्।। 5-46-46 षट्चत्वारिंशोऽध्यायः।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/द्रोणपर्व

Page is sourced from

sa.wikisource.org महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-046