महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-045

From HinduismPedia
Jump to navigation Jump to search

Template:महाभारतम्/द्रोणपर्व

अभिमन्योः पराक्रमः तेन दुर्योधनपराजयः।। 1 ।।

सञ्जय उवाच। 5-45-1x
आददानस्तु शूराणामायुंष्यभवदार्जुनिः।
अन्तकः सर्वभूतानां प्राणान्काल इवागते।।
5-45-1a
5-45-1b
स शक्र इव विक्रान्तः शक्रसूनोः सुतो बली।
अभिमन्युस्तदानीकं लोडयन्समदृश्यत।।
5-45-2a
5-45-2b
प्रविश्यैव तु राजेन्द्र क्षत्रियेन्द्रान्तकोपमः।
सत्यश्रवसमादत्त व्याघ्रो मृगमिवोल्बणः।।
5-45-3a
5-45-3b
सत्यश्रवसि चाक्षिप्ते त्वरमाणा महारथाः।
प्रगृह्य विपुलं शस्त्रमभिमन्युमुपाद्रवन्।।
5-45-4a
5-45-4b
अहंपूर्वमहंपूर्वमिति क्षत्रियपुङ्गवाः।
स्पर्धमानाः समाजग्मुर्जिघांसन्तोऽर्जुनात्मजम्।।
5-45-5a
5-45-5b
क्षत्रियाणामनीकानि प्रद्रुतान्यभिधावताम्।
जग्राह तिमिरासाद्य क्षुद्रमत्स्यानिवार्णिवे।।
5-45-6a
5-45-6b
ये केचन गतास्तस्य समीपमपलायिनः।
न ते प्रतिन्यवर्तन्त समुद्रादिव सिन्धवः।।
5-45-7a
5-45-7b
महाग्रहगृहीतेव वातवेगभयार्दिता।
समकम्पत सा सेना विभ्रष्टा नौरिवार्णवे।।
5-45-8a
5-45-8b
अथ रुक्मरथो नाम मद्रेश्वरसुतो बली।
त्रस्तामाश्वासयन्सेनामत्रस्तो वाक्यमब्रवीत्।।
5-45-9a
5-45-9b
अलं त्रासेन वः शूरा नैष कश्चिन्मयि स्थिते।
अहमेनं ग्रीहष्यामि जीवग्राहं न संशयः।।
5-45-10a
5-45-10b
एवमुक्त्वा तु सौभद्रमभिदुद्राव वीर्यवान्।
सुकल्पितेनोह्यमानः स्यन्दनेन विराजता।।
5-45-11a
5-45-11b
सोऽभिमन्युं त्रिभिर्बाणैर्विद्ध्वा वक्षस्यथानदत्।
त्रिभिश्च दक्षिणे बाहौ सव्ये च निशितैस्त्रिभिः।।
5-45-12a
5-45-12b
स तस्येष्वसनं छित्त्वा फाल्गुनिः सव्यदक्षिणौ।
भुजौ शिरश्च स्वक्षिभ्रु क्षितौ क्षिप्रमपातयत्।।
5-45-13a
5-45-13b
दृष्ट्वा रुक्मरथं रुग्णं पुत्रं शल्यस्य मानिनम्।
जीवग्राहं जिघृक्षन्तं सौभद्रेण यशस्विना।।
5-45-14a
5-45-14b
सङ्ग्रामदुर्मदा राजन्राजपुत्राः प्रहारिणः।
वयस्याः शल्यपुत्रस्य सुवर्णविकृतध्वजाः।।
5-45-15a
5-45-15b
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबलाः।
आर्जुनिं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन्।।
5-45-16a
5-45-16b
शूरैः निक्षाबलोपेतैस्तरुणैरत्यमर्षणैः।
दृष्ट्वैकं समरे शूरं सौभद्रमपराजितम्।।
5-45-17a
5-45-17b
छाद्यमानं शरव्रातैर्हृष्टो दुर्योधनोऽभवत्।
वैवस्वतस्य भवनं गतं ह्येममन्यत।।
5-45-18a
5-45-18b
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्नानालिङ्गैः सुतेजनैः।
अदृश्यमार्जुनिं चक्रुर्निमेषात्ते नृपात्मजाः।।
5-45-19a
5-45-19b
ससूताश्वध्वजं तस्य स्यन्दनं तं च मारिष।
आचितं समपश्याम श्वाविधं शललैरिव।।
5-45-20a
5-45-20b
स गाढविद्धः क्रुद्धश्च तोत्रैर्गज इवार्दितः।
गान्धर्वमस्त्रमायच्छद्रथमायां च भारत।।
5-45-21a
5-45-21b
अर्जुनो तपस्तप्त्वा गन्धर्वेभ्यो यदाहृतम्।
तुम्बुरुप्रमुखेभ्यो वै तेनामोहयताहितान्।।
5-45-22a
5-45-22b
एकधा शतधा राजन्दृश्यते स्म सहस्रधा।
अलातचक्रवत्सङ्ख्ये क्षिप्रमस्त्राणि दर्शयन्।।
5-45-23a
5-45-23b
रथचर्यास्त्रमायाभिर्मोहयित्वा परन्तपः।
बिभेद शतधा राजञ्शरीराणि महीक्षिताम्।।
5-45-24a
5-45-24b
प्राणाः प्राणभृतां सङ्ख्ये प्रेषिता निशितैः शरैः।
राजन्प्रापुरसुं लोकं शरीराण्यवनिं ययुः।।
5-45-25a
5-45-25b
धनूंष्यश्वान्नियन्तॄंश्च ध्वजान्बाहूंश्च साङ्गदान्।
सिरांसि च शितैर्बाणैस्तेषां चिच्छेद फाल्गुनिः।।
5-45-26a
5-45-26b
चूतारामो यथा भग्नः पञ्चवर्षः फलोपगः।
राजपुत्रशतं तद्वत्सौभद्रेण निपातितम्।।
5-45-27a
5-45-27b
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्सुकुमारान्सुखोचितान्।
एकेन निहतान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनोऽभवत्।।
5-45-28a
5-45-28b
रथिनः कुञ्जरानश्वान्पदातींश्चावमर्दितान्।
दृष्ट्वा दुर्योधनः क्षिप्रमुपायात्तममर्षितः।।
5-45-29a
5-45-29b
तयोः क्षणमिवापूर्वः सङ्ग्रामः समपद्यत।
अथाभवत्ते विमुखः पुत्रः शरशताहतः।।
5-45-30a
5-45-30b
।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि
त्रयोदशदिसयुद्धे पञ्चत्वारिंशोऽध्यायः।। 45 ।।

5-45- आयच्छत्प्रयुक्तवान्। रथमायां दुर्लक्ष्यां रथशिक्षाम्।। 5-45- फलोपगः फलोन्मुखः।। 5-45- पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/द्रोणपर्व

Page is sourced from

sa.wikisource.org महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-045