महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-019

From HinduismPedia
Jump to navigation Jump to search

Template:महाभारतम्/द्रोणपर्व

अर्जुनस्य संशप्तकैः सह युद्धम्।। 1 ।।

सञ्च उवाच। 5-19-1x
दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत।।
5-19-1a
5-19-1b
चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति।
नैते हास्यन्ति सङ्ग्रामं जीवन्त इति मे मतिः।।
5-19-2a
5-19-2b
पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च।
अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव।।
5-19-3a
5-19-3b
सञ्जय उवाच। 5-19-4x
ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा प्रतिनन्द्य शिवेन तम्।
प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्रयत्रैच्छदर्जुनः।।
5-19-4a
5-19-4b
स रथो भ्राजतेऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा।
उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः।।
5-19-5a
5-19-5b
मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि चे।
यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा।।
5-19-6a
5-19-6b
अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः।
छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनञ्जयम्।।
5-19-7a
5-19-7b
अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ।
कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम्।।
5-19-8a
5-19-8b
क्रुद्धस्तु फल्गुनः सङ्ख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः।
गाण्डीवं धनुरामृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे।।
5-19-9a
5-19-9b
बद्ध्वा च भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम्।
देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः।।
5-19-10a
5-19-10b
अथास्त्रमरिसङ्घघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः।
ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक्।।
5-19-11a
5-19-11b
अर्जुनप्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः।
अन्योन्येनार्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे।।
5-19-12a
5-19-12b
अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ पाण्डवयादवौ।
इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे।।
5-19-13a
5-19-13b
`अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तावका भरतर्षभ'।
मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम्।।
5-19-14a
5-19-14b
`रुधिरोक्षितगात्रास्ते प्रेक्षमाणः परस्परम्'।
अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः।।
5-19-15a
5-19-15b
`रुधिरोत्पीडनास्ते तु रुधिरेण समुक्षिताः।
चन्दनस्य रसेनेव व्यभ्राजन्त रणाजिरे।।
5-19-16a
5-19-16b
ततः प्रसह्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः।
न्यहनत्ताञ्छरैस्तीक्ष्णैस्तमः सूर्य इवांशुभिः।।
5-19-17a
5-19-17b
हतावशिष्टास्ते भूयः परिवार्य धनञ्जयम्।
साश्वध्वजरथं चक्रुरदृश्यं शरवृष्टिभिः'।।
5-19-18a
5-19-18b
ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात्।
कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम्।।
5-19-19a
5-19-19b
अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि।
मावेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः।।
5-19-20a
5-19-20b
ते हन्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः।
व्यसृजञ्छरजालानि पार्थे नानाविधानि च।।
5-19-21a
5-19-21b
न ध्वजो नार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः।
प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः।।
5-19-22a
5-19-22b
ततस्ते लब्धलक्षत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः।
हतौ कृष्णाविति प्रीत्या वासांस्यादुधुवुस्तदा।।
5-19-23a
5-19-23b
भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः।
सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष।।
5-19-24a
5-19-24b
ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत्।
क्वासि पार्थ न पश्यामि कच्चिज्जीवसि शत्रुहन्।।
5-19-25a
5-19-25b
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा त्वरमाणो धनञ्जयः।
वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत्।।
5-19-26a
5-19-26b
ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान्।
उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्मचयानिव।।
5-19-27a
5-19-27b
उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना।
प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष।।
5-19-28a
5-19-28b
तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनञ्जयः।
जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च।।
5-19-29a
5-19-29b
शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान्।
हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत्।।
5-19-30a
5-19-30b
पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तकदृगङ्गुलीन्।
नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनञ्जयः।।
5-19-31a
5-19-31b
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान्।
शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान्।।
5-19-32a
5-19-32b
मुण्डतालवनानीव तत्रतत्र चकाशिरे।
छिन्ना रथध्वजव्राताः केचित्तत्र क्वचित्क्वचित्।।
5-19-33a
5-19-33b
सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशध्वजाः।
पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः।।
5-19-34a
5-19-34b
चामरापीडकवचाः स्रस्तान्त्रनयनास्तथा।
सारोहास्तुरगाः पेतुः पार्तबाणहताः क्षितौ।।
5-19-35a
5-19-35b
विप्रविद्धासिनाराचाश्छिन्नवर्मर्ष्टिशक्तयः।
पत्तयश्चिन्नवर्माणः कृपणाः शेरते हताः।।
5-19-36a
5-19-36b
तैर्हतैर्हन्यमानैश्च पतद्भिः पतितैरपि।
भ्रमद्भिर्निष्टनद्भिश्च क्रूरमायोधनं बभौ।।
5-19-37a
5-19-37b
रजश्च चाप्यभवद्दुर्गा कबन्धशतसङ्कुला।।
तद्बभौ रौद्रबीभत्सं बीभत्सोर्यानमाहवे।
5-19-38a
5-19-38b
आक्रीडमिव रुद्रस्य घ्नतः कालात्यये पशून्।।
कते वध्यमानाः पार्थेन व्याकुलाश्वरथद्विपाः।
5-19-39a
5-19-39b
तमेवाभिमुखाः क्षीणाः शक्रस्यातिथितां गताः।।
सा भूमीर्भरतश्रेष्ठ निहतैस्तैर्महारथैः।
5-19-40a
5-19-40b
आस्तीर्णा सम्बभौ सर्वा प्रेतीभूतैः समन्ततः।।
एतस्मिन्नन्तरे चैव प्रमत्ते सव्यसाचिनि।
5-19-41a
5-19-41b
व्यूढानीकस्ततो द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत्।।
तं प्रत्यगृह्णंस्त्वरिता व्यूढानीकाः प्रहारिणः।
5-19-42a
5-19-42b
युधिष्ठिरं परीप्सन्तस्तदासीत्तुमुलं महत्।। 5-19-43a
।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि
द्वादशदिवसयुद्धे एकोनविंशोऽध्यायः।। 19 ।।

5-19-34 सोत्तरायुधिनः उपरिगतैर्योधैः सहिताः।। 5-19-19 एकोनविंशोऽध्यायः।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/द्रोणपर्व

Page is sourced from

sa.wikisource.org महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-019