महाभारतम्-10-सौप्तिकपर्व-016

From HinduismPedia
Revision as of 21:56, 18 October 2020 by Dashsant (talk | contribs)
Jump to navigation Jump to search

Template:महाभारतम्/सौप्तिकपर्व

कृष्णेन स्ववचनोल्लङ्घनेनास्त्रप्रयोक्तुरश्वत्थाम्नः शापदानां व्यासेन तदनुमोदनं च।। 1 ।। भीमेन द्रौणिमस्तकमणिदा नेन द्रौपदीसमाश्वासनम्।। 2 ।। युधिष्ठिरेण द्रौपदीवचनात्स्वमस्तके तन्मणिधारणम्।। 3 ।।

वैशम्पायन उवाच। 10-16-1x
तदाज्ञाय हृषीकेशो विकृष्टं पापकर्मणा।
हृष्यमाण इदं वाक्यं द्रौणिं प्रत्यब्रवीत्तदा।।
10-16-1a
10-16-1b
विराटस्य सुतां पूर्वं स्नुषां गाण्डीवधन्वनः।
उपप्लाव्यगतां दृष्ट्वा ऋतवाग्ब्रह्मणोऽब्रवीत्।।
10-16-2a
10-16-2b
परिक्षीणेषु कुरुषु पुत्रस्तव भविष्यति।
एतदस्य परिक्षित्त्वं गर्भस्थस्य भविष्यति।।
10-16-3a
10-16-3b
तस्य तद्वचनं साधोः सत्यमेद्भविष्यति।
परिक्षिद्भविता ह्येषां पुनर्वंशकरः सुतः।।
10-16-4a
10-16-4b
त्वां तु कापुरुषं पापं विंदुः सर्वे मनीषिणः।
असकृत्पापकर्माणं बालजीवितघातकम्।।
10-16-5a
10-16-5b
तस्मात्त्वमस्य पापस्य कर्मणः फलमाप्नुहि।
त्रीणि वर्षसहस्राणि चरिष्यसि महीमिमाम्।।
10-16-6a
10-16-6b
अप्राप्नुवन्क्वचित्काञ्चित्संविदं जातु केनचित्।
निर्जनानसहायस्त्वं देशान्प्रविचरिष्यसि।।
10-16-7a
10-16-7b
भवित्री न हि ते क्षुद्र जनमध्येषु संस्थितिः।
पूयशोणिगन्धी च दुर्गकान्तारसंश्रयः।
10-16-8a
10-16-8b
विचरिष्यसि पापात्मंश्चिरमेको वसुन्धराम्।।
वयः प्राप्य परिक्षित्तुं देवव्रतमवाप्य च।
10-16-9a
10-16-9b
कृपाच्छारद्वताच्छूरः सर्वास्त्राण्युपपत्स्यते।।
विदित्वा परमास्त्राणि क्षत्रधर्मव्रते स्थितः।
10-16-10a
10-16-10b
षष्टिं वर्षामि धर्मात्मा वसुधां पालयिष्यति।।
इतश्चोर्ध्वं महाबाहुः कुरुराजो भविष्यति।
10-16-11a
10-16-11b
परिक्षिन्नाम नृपतिर्मिषतस्ते सुदुर्मते।।
[अहं तं जीवयिष्यामि दग्धं शस्त्राग्नितेजसा]।
10-16-12a
10-16-12b
पश्य मे तपसो वीर्यं सत्यस्य च नराधम।। 10-16-13a
व्यास उवाच। 10-16-13x
यस्मादनादृत्य कृतं त्वयाऽस्मान्कर्म दारुणम्।
ब्राह्मणस्य सतश्चेदं वृत्तमन्यायवर्तिनः।।
10-16-13b
10-16-13c
तस्माद्यद्देवकीपुत्र उक्वानुत्तमं वचः।
आलोकात्तव तद्भावि क्षुद्रकर्मन्व्रजेति ह।।
10-16-14a
10-16-14b
अश्वत्थामोवाच। 10-16-15x
सहैव भवता ब्रह्मन्स्थास्यामि पुरुषेष्विह।
सत्यवागस्तु भगवानयं च पुरुषोत्तमः।।
10-16-15a
10-16-15b
वैशम्पायन उवाच। 10-16-16x
प्रदायाथ मणिं द्रौणिः पाण्डवानां महात्मनाम्।
जगाम विमनास्तेषां सर्वेषां पश्यतां वनम्।।
10-16-16a
10-16-16b
पाण्डवाश्च सदाशार्हास्तानृषीनभिवाद्य च।
कृष्णद्वैपायनं चैव नारदं चैव पर्वतम्।।
10-16-17a
10-16-17b
द्रोणपुत्रस्य सहजं मणिमादाय सत्वराः।
द्रौपदीमभ्यधावन्त प्रायोपेतां मनस्विनीम्।।
10-16-18a
10-16-18b
वैशम्पयन उवाच। 10-16-19x
ततस्ते पुरुषव्याघ्राः सदश्वैरनिलोपमैः।
अभ्ययुः सहदाशार्हाः शिबिरं पुनरेव हि।।
10-16-19a
10-16-19b
अवतीर्य रथेभ्यस्तु त्वरमाणा महारथाः।
ददृशुर्द्रौपदीं हृष्टामार्तामार्ततराः स्वयम्।।
10-16-20a
10-16-20b
तामुपेत्य निरानन्दां दुःखशोकसमन्विताम्।
परिवार्य व्यतिष्ठन्त पाण्डवाः सहकेशवाः।।
10-16-21a
10-16-21b
ततो राज्ञाऽभ्यनुज्ञातो भीमसेनो महाबलः।
प्रददौ तं मणिं दिव्यं वचनं चेदमब्रवीत्।।
10-16-22a
10-16-22b
अयं भद्रे तव मणिः पुत्रहन्ता जितश्च ते।
उत्तिष्ठ शोकमुत्सृज्य क्षात्रधर्ममनुस्मर।।
10-16-23a
10-16-23b
प्रयाणे वासुदेवस्य शमार्थवसितेक्षणे।
यान्युक्तानि त्वया भीरु वाक्यानि मधुघातिनि।।
10-16-24a
10-16-24b
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा भ्रातरो न च।
न वै त्वमिति गोविन्द शममिच्छति राजनि।।
10-16-25a
10-16-25b
उक्तवत्यसि तीव्राणि वाक्यानि पुरुषोत्तमम्।
क्षत्रधर्मानुरूपाणि तानि संस्मर्तुमर्हसि।।
10-16-26a
10-16-26b
हतो दुर्योधनः पापो राज्यस्य परिपन्थिकः।
दुःशासनस्य रुधिरं पीतं विस्फुरतो मया।।
10-16-27a
10-16-27b
वैरस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम्।
जित्वा मुक्तो द्रोणपुत्रो ब्राह्मण्याद्गौरवेण च।।
10-16-28a
10-16-28b
यशोऽस्य पतितं देवि शरीरं त्ववशेषितम्।
वियोजितश्च मणिना भ्रंशितश्चायुधं भुवि।।
10-16-29a
10-16-29b
द्रौपद्युवाच। 10-16-30x
केवलानृण्यमाप्ताऽस्मि गुरुपुत्रो गुरुर्मम।
शिरस्येतं मणिं राजा ग्रहीतुमनघोऽर्हति।।
10-16-30a
10-16-30b
तं गृहीत्वा ततो राजा शिरस्येवाकरोत्तदा।
गुरोरुच्छेषमित्येव द्रौपद्या वचनादपि।।
10-16-31a
10-16-31b
ततो दिव्यं मणिवरं शिरसा धारयन्प्रभुः।
शुशुभे स तदा राजा सचन्द्र इव पर्वतः।।
10-16-32a
10-16-32b
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी।
कृष्णं चापि महाबाहुः परिपप्रच्छ धर्मराट्।।
10-16-33a
10-16-33b
।। इति श्रीमन्महाभारते सौप्तिकपर्वणि
ऐषीकपर्वणि षोडशोऽध्यायः।। 16 ।।

10-16-7 संविदं संलापम्।। 10-16-18 प्रायोपेतां मरणार्थं यो नियमस्तेनोपेताम्।। 10-16-20 हृष्टामश्वत्थाम्नः पराभवेन। आर्तां पुत्रादेः शोकेन।। 10-16-24 मधुघातिनि मधुदैत्यहन्तरी।। 10-16-28 विवक्षतां वक्तुमिच्छतां वाच्याः निन्द्याः नैव स्म।। 10-16-16 षोडशोऽध्यायः।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/सौप्तिकपर्व

Page is sourced from