महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-037

From HinduismPedia
Revision as of 21:47, 18 October 2020 by Dashsant (talk | contribs)
Jump to navigation Jump to search

Template:महाभारतम्/द्रोणपर्व

अभिमन्युपराक्रमवर्णनम्।। 1 ।।

सञ्जय उवाच। 5-37-1x
तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात्।।
5-37-1a
5-37-1b
ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम्।।
5-37-2a
5-37-2b
पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान्।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्।
5-37-3a
5-37-3b
सञ्जय उवाच। 5-37-4x
`एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता'।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम्।।
5-37-4a
5-37-4b
5-37-4c
द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः।।
5-37-5a
5-37-5b
पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान्।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन्।।
5-37-6a
5-37-6b
सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन्।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः।।
5-37-7a
5-37-7b
ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान्।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत्।।
5-37-8a
5-37-8b
तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः।।
5-37-9a
5-37-9b
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः।।
5-37-10a
5-37-10b
तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत्।।
5-37-11a
5-37-11b
`ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह'।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम्।।
5-37-12a
5-37-12b
5-37-12c
समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम्।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम्।।
5-37-13a
5-37-13b
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम्।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः।।
5-37-14a
5-37-14b
तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत।।
5-37-15a
5-37-15b
दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः।।
5-37-16a
5-37-16b
विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः।।
5-37-17a
5-37-17b
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः।।
5-37-18a
5-37-18b
स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः। 5-37-19a
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान्।। 5-37-19a
ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम्।।
5-37-20a
5-37-20b
गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः।।
5-37-21a
5-37-21b
अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन्।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्।।
5-37-22a
5-37-22b
तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत्।।
5-37-23a
5-37-23b
ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम्।।
5-37-24a
5-37-24b
ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः।।
5-37-25a
5-37-25b
5-37-25c
बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन्।।
5-37-26a
5-37-26b
सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम्।।
5-37-27a
5-37-27b
तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः।।
5-37-28a
5-37-28b
स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः।।
5-37-29a
5-37-29b
तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम्।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली।।
5-37-30a
5-37-30b
कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत्।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः।।
5-37-31a
5-37-31b
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः।।
5-37-32a
5-37-32b
शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत्।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन्।।
5-37-33a
5-37-33b
ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च।।
5-37-34a
5-37-34b
तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः।।
5-37-35a
5-37-35b
सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम्।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव।।
5-37-36a
5-37-36b
`सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत'।।
5-37-37a
5-37-37b
स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै--
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः।।
5-37-38a
5-37-38b
5-37-38c
5-37-38d
।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि
त्रयोदशदिवसयुद्धे सप्तत्रिंशोऽध्यायः।। 37 ।।

5-37- त्रास्यमानाः पालयिष्यन्तः।। 5-37- पर्यस्तं उत्क्रान्तमर्यादम्।। 5-37- शिक्षौरसकृतं अभ्यासकृतं निसर्गभवं च।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/द्रोणपर्व

Page is sourced from