महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-028

From HinduismPedia
Jump to navigation Jump to search
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.

Template:महाभारतम्/द्रोणपर्व

भगदत्तार्जुनसमागमः।। 1 ।।

सञ्जय उवाच। 5-28-1x
यियासतस्ततः कृष्णः पार्थस्याश्वान्मनोजवान्।
सम्प्रैषीद्धेमसञ्छन्नान्द्रोणानीकाय सन्त्वरन्।।
5-28-1a
5-28-1b
तं प्रयान्तं कुरुश्रेष्ठं स्वांस्त्रातुं द्रोणतापितान्।
सुशर्मा भ्रातृभिः सार्धं युद्धार्थी पृष्ठतोऽन्वयात्।।
5-28-2a
5-28-2b
ततः श्वेतहयः कृष्णमब्रवीदजितञ्जयः।
एष मां भ्रातृभिः सार्धं सुशर्माऽऽह्वयतेऽच्युत।।
5-28-3a
5-28-3b
दीर्यते चोत्तरेणैव तत्सैन्यं मधुसूदन।
द्वैधीभूतं मनो मेऽद्य कृतं संशप्तकैरिदम्।।
5-28-4a
5-28-4b
किन्नु संशप्तकान्हन्मि स्वान्रक्षाम्यहितार्दितान्।
इति मे त्वं मतं वेत्सि तत्र किं सुकृतं भवेत्।।
5-28-5a
5-28-5b
एवमुक्तस्तु दाशार्हः स्यन्दनं प्रत्यवर्तयत्।
येन त्रिगर्ताधिपतिः पाण्डवं समुपाह्वयत्।।
5-28-6a
5-28-6b
ततोऽर्जुनः सुशर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः।
ध्वजं धनुश्चास्य तथा क्षुराभ्यां समकृन्तत।।
5-28-7a
5-28-7b
त्रिगर्ताधिपतेश्चापि भ्रातरं षङ्भिराशुगैः।
साश्वं ससूतं त्वरितः पार्थः प्रैषीद्यमक्षयम्।।
5-28-8a
5-28-8b
ततो भुजगसङ्काशां सुशर्मा शक्तिमायसीम्।
चिक्षेपार्जुनमादिश्य वासुदेवाय तोमरम्।।
5-28-9a
5-28-9b
शक्तिं त्रिभिः शरैश्छित्त्वा तोमरं त्रिभिरर्जुनः।
सुशर्माणं शरव्रातैर्मोहयित्वा न्यवर्तयत्।।
5-28-10a
5-28-10b
तं वासवमिवायान्तं भूरिवर्षं शरौघिणम्।
राजंस्तावकसैन्यानां नोग्रं कश्चिदवारयत्।।
5-28-11a
5-28-11b
ततो धनञ्जयो बाणैः सर्वानेव महारथान्।
आयाद्विनिघ्नन्कौरव्यान्दहन्कक्षमिवानलः।।
5-28-12a
5-28-12b
तस्य वेगमसह्यं तं कुन्तीपुत्रस्य धीमतः।
नाशक्नुवंस्ते संसोढुं स्पर्शमग्नेरिव प्रजाः।।
5-28-13a
5-28-13b
संवेष्टयन्ननीकानि शरवर्षेण पाण्डवः।
सुपर्ण इव नागेन्द्रं प्रायात्प्राग्ज्योतिषं प्रति।।
5-28-14a
5-28-14b
यत्तदानामयज्जिष्णुर्भरतानामपापिनाम्।
धनुः क्षेमकरं सङ्ख्ये द्विषतामश्रुवर्धनम्।।
5-28-15a
5-28-15b
तदेव तव पुत्रस्य राजन्दुर्द्यूतदेविनः।
कृते क्षत्रविनाशाय धनुरायच्छदर्जुनः।।
5-28-16a
5-28-16b
तथा विक्षोभ्यमाणा सा पार्थेन तव वाहिनी।
व्यशीर्यत महाराज नौरिवासाद्य पर्वतम्।।
5-28-17a
5-28-17b
ततो दशसहस्राणि न्यवर्तन्त धनुष्मताम्।
मतिं कृत्वा रणे क्रूरां वीरा जयपराजये।।
5-28-18a
5-28-18b
व्यपेतहृदयत्रासा आवव्रुस्तं महारथाः।
आर्च्छत्पार्थो गुरुं भारं सर्वभारसहो युधि।।
5-28-19a
5-28-19b
यथा नलवनं क्रुद्धः प्रभिन्नः षष्टिहायनः।
मृद्गीयात्तद्वदायस्तः पार्थोऽमृद्गाच्चमूं तव।।
5-28-20a
5-28-20b
तस्मिन्प्रमथिते सैन्ये भगदत्तो नराधिपः।
तेन नागेन सहसा धनञ्जयमुपाद्रवत्।।
5-28-21a
5-28-21b
तं रथेन नरव्याघ्रः प्रत्यगृह्णाद्धनञ्जयः।
स सन्निपातस्तुमुलो बभूव नरनागयोः।।
5-28-22a
5-28-22b
कल्पिताभ्यां यथाशास्त्रं रथेन च गजेन च।
सङ्ग्रामे चेरतुर्वीरौ भगदत्तधनञ्जयौ।।
5-28-23a
5-28-23b
ततो जीमूतसङ्काशान्नागादिन्द्र इव प्रभुः।
अभ्यवर्षच्छरौघेण भगदत्तो धनञ्जयम्।।
5-28-24a
5-28-24b
स चापि शरवर्षं तं शरवर्षेण वासिवः।
अप्राप्तमेव चिच्छेद भगदत्तस्य वीर्यवान्।।
5-28-25a
5-28-25b
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा शरवर्षे निवारिते।
संरक्तनयनो रोषात्पार्थं पुनरवाकिरत्।।
5-28-26a
5-28-26b
स तथा शरवर्षेण पार्थं समभिहत्य वै।
चोदयामास तं नागं वधायाच्युतपार्थयोः।।
5-28-27a
5-28-27b
तमापतन्तं द्विरदं दृष्ट्वा क्रुद्धमिवान्तकम्।
चक्रेऽपसव्यं त्वरितः स्यन्दनेन जनार्दनः।।
5-28-28a
5-28-28b
सम्प्राप्तमपि नेयेष परावृत्तं महाद्विपम्।
सारोहं मृत्युसात्कर्तुं स्मरन्धर्मं धनञ्जयः।।
5-28-29a
5-28-29b
स तु नागो द्विपरथान्हयांश्चामृद्य मारिष।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय ततः क्रुद्धो धनञ्जयः।।
5-28-30a
5-28-30b
।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि
द्वादशदिवसयुद्धे अष्टाविंशोऽध्यायः।। 28 ।।

5-28-16 आयच्छद्गृहीतवान्। यदेवार्जुनस्य धनुर्भरतानां क्षेमकरमासीत्तदेव त्वत्पुत्रनिमित्तं क्षत्रक्षयकरमभवदिति वाक्यार्थः 5-28-28 अष्टाविंशोऽध्यायः।। Template:Footer

वर्गः:महाभारतम्/द्रोणपर्व

Page is sourced from

sa.wikisource.org महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-028